Z ogromną radością zapraszamy Was do szkoły Akademii Myśli Przyszłości. AMP to miejsce, gdzie emocje dzieci – te jasne i te trudniejsze – zostają zauważone, zrozumiane i zaopiekowane. Gdzie dzieci będą się uczyć, ale też czuć i doświadczać. Gdzie znajdą akceptację na to, by być przyjęte, będąc sobą. Gdzie łączymy tradycyjne wartości moralne z nowoczesną i świadomą edukacją. To placówka, która powstała z potrzeby dostrzeżenia w dziecku młodego człowieka z szansą na zbudowanie fundamentów swojej przyszłości.
Początki
„Są marzenia, które kiełkują w nas przez lata – cicho, czasem nieśmiało, ale konsekwentnie. Moje pragnienie narodziło się dość wcześnie: już jako nastolatka lubiłam spędzać czas z dziećmi. Fascynowała mnie ich radość życia, otwartość, szczerość. Przebywając w ich towarzystwie, czułam się akceptowana, lubiana i ważna. Dziecięcy śmiech zawsze mnie rozczulał. Wiedziałam też, że dzieciom towarzyszy nie tylko śmiech czy radość, ale też złość, strach i frustracja. To naturalne etapy rozwoju. Chciałam być z nimi blisko także w tych trudniejszych momentach, kiedy płaczą czy nie potrafią poradzić sobie ze swoimi emocjami – po to, żeby wesprzeć i dać poczucie, że nie są same, że ich emocje są przyjmowane takimi, jakimi są.” – mówi Aneta Dąbkowska, twórczyni AMP. – „Pomysł stworzenia własnej placówki edukacyjnej towarzyszył mi od dawna, ale nabrał realnych kształtów, gdy zostałam mamą. Wtedy wraz z moim mężem zdecydowaliśmy się otworzyć żłobek (2010 r.), a potem przedszkole (2018 r.): miejsca pełne czułości, uważności i bezpieczeństwa. W ciągu kilku lat placówki zdobyły uznanie i zaufanie rodziców”. Teraz przyszedł czas na realizację marzenia, które dojrzewało w nas od wielu lat.
Szkoła z misją i sercem
Akademia Myśli Przyszłości to szkoła, która patrzy szerzej: w każdym uczniu dostrzega młodego człowieka, który do nauki z ciekawością potrzebuje inspiracji i właściwej opieki pedagogicznej. Widzi osobę, która zadaje pytania, popełnia błędy i szuka własnej drogi. Naszą misją jest inspirowanie dzieci do nauki z pragnienia – nie z przymusu. Wierzymy, że dziecko najwięcej uczy się wtedy, gdy czuje sens i radość płynącą z odkrywania – dlatego uczymy przez doświadczenie, ruch, zabawę i relacje, dopasowując metody nauki do wieku i możliwości dzieci. Rozwijamy nie tylko umysł, ale też ciało, charakter i poczucie, że każdy jest kimś ważnym w świecie. Nie zmuszamy do aktywności fizycznej – raczej pokazujemy, jak to się przekłada na rozwój i chęć do życia. Szukamy takiej, którą dziecko podejmie z ekscytacją i wyczekiwaniem.
Chcemy prowadzić szkołę, która przygotowuje dzieci i do życia, i do przyszłości. Miejsce, gdzie dzieci czują się bezpiecznie, są zauważane i traktowane z szacunkiem. Gdzie mają przestrzeń na zadawanie pytań, własne tempo i autentyczne bycie sobą. Gdzie chcą – a nie muszą – przychodzić. W Akademii Myśli Przyszłości budujemy wspólnoty klasowe oparte na empatii, zaufaniu i współpracy. Dbamy o rytm dnia, relacje i przestrzeń – bo wiemy, że tylko w takich warunkach dziecko może rozwinąć swój pełen potencjał. Chcemy, by dzieci wychodzące z naszej szkoły były nie tylko dobrze przygotowane do kolejnych etapów edukacji, ale też odważne, wrażliwe, ciekawe świata i siebie.
Z ludźmi i dla ludzi
„Tworzenie placówek to nie tylko pomysł i praca – to relacje, wspólne wizje, zaufanie. Mam ogromne szczęście, że spotkałam na swojej drodze osoby, które współtworzyły ze mną to wszystko. Chciałabym podziękować Katarzynie Kowieskiej – osobie, która dzieliła się ze mną doświadczeniem i sercem, tworząc pierwszy pedagogiczny projekt od zera: od pomysłu po szczegóły organizacji każdego dnia. Nie byłoby nas w miejscu, w którym jesteśmy dzisiaj bez wsparcia Katarzyny Zielińskiej, która od początku dbała o dzieci, rodziców i wizerunek placówki. Jej zaangażowanie, oddanie i pasja są nie do przecenienia. Dziś tworzy codzienną atmosferę naszego przedszkola, pracując w sekretariacie. Doceniam także wkład i zapał Edyty Rudzińskiej, która wspiera nas nieprzerwanie jako dyrektorka przedszkola, dbając o dzieci, zespół i każdy szczegół organizacyjny. Muszę wspomnieć o naszych pedagogach pracujących w żłobku i przedszkolu, którzy codziennie sprawują opiekę nad dziećmi. Mogłam także liczyć na wsparcie Liane Bogocz, która towarzyszyła mi w wielu płaszczyznach przy tworzeniu przedszkola. Jestem także wdzięczna Kai Karkuli za ogromne wsparcie marketingowe, dzięki któremu ja i Ania Kowieska mamy przestrzeń do większego zaangażowania w kwestie merytoryczne. Nie byłoby nas w miejscu, w którym jesteśmy jako placówka, gdyby nie mój mąż Adam, który towarzyszy mi na każdym etapie rozwoju, od żłobka po szkołę. Razem podejmujemy decyzje, razem tworzymy – z pasją i odpowiedzialnością. Ogromną rolę odegrali też moi rodzice, którzy wspierali mnie na każdym kroku – zwłaszcza w momentach zwątpienia, napięcia i decyzji. To wsparcie pozwoliło mi iść naprzód” – podsumowuje Aneta.
Skąd nazwa Akademia Myśli Przyszłości?
Czasy się zmieniają. Obecnie mamy dostęp do wiedzy, narzędzi, świadomego wychowania. Są wśród nas, rodziców, piękne wzorce wychowania rozumiane jako świadome kształtowanie osobowości i charakteru małego człowieka. Pragniemy, by te dobre wzorce rozprzestrzeniały się wśród klasowych wspólnot na jak największą skalę, budując w uczniach poczucie zespołowości, zaufania i rozsądku. Chcemy, aby nasi absolwenci stali się osobami, które będą kształtowały swoją rzeczywistość z potrzeby serca, nie z przymusu. Pragniemy wspierać uczniów zarówno na płaszczyźnie emocjonalnej, jak i fizycznej, by kształtować osobowość i przekonanie o własnej wartości – poprzez doświadczanie, zabawę, ruch i relacje. Wierzymy, że narzędzia i metody nauki muszą być ciekawe w ich oczach, bo dziecko uczy się najwięcej wtedy, gdy czuje sens i przyjemność z nauki, dlatego dbamy o otoczenie, rytm dnia i relacje, bo wiemy, że tylko w bezpiecznym środowisku dziecko może rozwinąć swój pełen potencjał. Chcemy, by Akademia była miejscem, gdzie rodzi się odwaga do myślenia, siła osobowości i autentyczna radość z odkrywania świata, pozwalająca przygotować do wyzwań, które niesie za sobą wciąż zmieniająca się rzeczywistość.
Comments are closed